Freire schetst het wellicht wat te kort door de bocht. Maar ik denk dat hij in essentie wel een punt maakt: politiek draait om het beheersen, op de een of andere manier, van de toekomst. En onderwijs juist niet. Onderwijs maakt toekomst mogelijk, maar laat los wat die toekomst zal inhouden. Dat weet iedereen die ooit een klas op het einde van een schooljaar heeft uitgezwaaid. Of die op straat een oud-leerling ontmoet. Misschien zegt die verschillende benadering van de toekomst ook iets over de (vaak moeilijke) verhouding tussen politiek en onderwijs?